Ga naar inhoud

Een afspraak? Kom met (1 kind en) 1 volwassene! Vergeet ook je mondkapje niet. Lees alles over onze aangepaste dienstverlening door het coronavirus.

Lees meer Afbeelding sluiten

Pietje Prik

“Vol verwachting klopt mijn hart als ik de krant opensla. Zou het? Maar nee. Weer lees ik alleen heftige discussies. Weer strijdt iedereen voor zijn eigen gelijk. Weer viert de intolerantie hoogtij.” Zwarte Piet en vaccineren zijn totaal verschillende onderwerpen. Toch ziet jeugdarts Inge Moorman overeenkomsten.

Terwijl in het hele land schoenen worden gezet, de meest voorkomende chocoladeletters zijn uitverkocht en het Sinterklaasjournaal zijn climax bereikt, valt het mij ineens op: de discussies over Zwarte Piet en vaccineren lijken veel op elkaar. Hoe verschillend de onderwerpen ook zijn.

Beide discussies gaan over twee extreme meningen. De middenweg zit ertussenin geklemd, overschaduwd door de uitersten die volop strijden voor hun gelijk. In de zwartepietendiscussie wordt de ene partij racisme en slavernij verweten. De andere krijgt het verwijt zich te bemoeien met een onschuldige traditie en een kinderfeestje te verpesten. Bij de vaccinatiediscussie is het niet heel anders: de een vindt het belachelijk dat gezonde kinderen worden ingespoten met vergif, de ander verwijt de niet-vaccineerders de volksgezondheid in gevaar te brengen.

Dat iemand een standpunt inneemt en vindt dat hij gelijk heeft, is één ding. Maar ik vind het te zot voor woorden hoe men de ander daarvan probeert te overtuigen. En mensen met een andere mening wegzet als dom of idioot. Als middengroeper begrijp ik soms echt niet waar de tolerantie is gebleven. Ik ga graag het gesprek aan. Zodat ik de voors en tegens kan afwegen en zelf een beslissing kan nemen. Of mijn mening kan veranderen, als de tijd of nieuwe informatie andere inzichten geven.

Zwarte Piet heb ik nooit geassocieerd met racisme en slavernij. Maar omdat het zo wordt ervaren, kan ik mij prima vinden in regenboog-, stroopwafel- of roetveegpieten. En dat daarbij de vertrouwde liedjes een nieuw jasje krijgen vind ik ook geen probleem. Mijn werk als jeugdarts heb ik nooit geassocieerd met een loonstrook van de farmaceutische industrie, een complot van de overheid of het willens en wetens schaden van kinderen. Laat staan met onbetrouwbaar zijn. Maar omdat tegenstanders van vaccineren er zo over denken, vind ik het niet meer dan logisch dat ik naar hun mening luister en het gesprek erover aan ga. Zoals ik al 22 jaar met ouders in gesprek ga over de redenen om hun kinderen wel of niet te vaccineren.

Laten we openstaan voor andere meningen, de kennis van professionals serieus nemen en vervolgens zelf weloverwogen onze keuzes maken zonder de ander te veroordelen. Met zicht op de consequenties voor onszelf, onze kinderen en anderen. Zodat we verder gaan kijken dan ons eigen gelijk en de verwoede strijd kunnen loslaten. Vol verwachting klopt mijn hart.

RKeus_20160628_12647


Jeugdarts Inge Moorman